گاه باید خندید بر غمی بی پایان...

فردا امتحان دارم...

ولی دارم به چیزای دیگه جز امتحان فکر میکنم...

دلگیری ولی همراه آرامش...

طوری که اشکمم نمیاد...

هنوز درگیر گذشتم...

ولی با درک عمیق تر که منو بزرگتر کرد...

گاهی چیزایی که نمیخواستی ...

بعد یه مدت واست خواستنی میشن...

و هی انتظار و انتظار و انتظار...

بعد یه مدت دوباره میرن همون قسمت نخواستن ها...

و بایگانی میشه برای همیشه...

و ازش یه خاطره تلخ و شیرین و یه درس بزرگ باقی میمونه...

سر شدم همین...

کم خوابی.......